Thank you...
Er zijn zoveel mensen die het mogelijk hebben gemaakt om deze droom tot werkelijkheid te brengen.
Vanuit het diepste van mijn hart zet ik jullie dolgraag eens in de bloemetjes:
- Op de allereerste plaats... mijn lieve lieve man. Zonder jou was er helemaal geen Tucana's Dream. Jij bent degene die er mij toe aangezet heeft mijn droom te verwezenlijken, die mij van in het begin gesteund heeft en mij door alle moeilijke momenten heeft gehaald. Ik kan je niet genoeg bedanken hiervoor. Ik hou zo ontzettend veel van je.
- Mijn lieve kindjes. Mijn alles. Mijn 3 mooie meisjes. Jullie zijn het grootste geluk dat een mens zich kan wensen. Jullie hebben mij op en top mama gemaakt met alle mooie en minder mooie momenten erbij. Jullie zullen altijd mijn grootste schatten blijven. Ik zie jullie zo graag!
- Mijn ouders. Jullie steun, jullie hulp, jullie liefde en jullie geloof. Het betekent enorm veel voor mij. Dank je wel!
- Mijn schoonouders. Jullie hulp is niet te onderschatten geweest. Ik kan niet vaak genoeg herhalen hoe dankbaar ik jullie ben. Het perfecte voorbeeld dat het stereotype beeld van schoonouders niet altijd klopt.
- Vava. Ook al weet ik dat je dit nooit meer zult lezen, je hebt je plaatsje hier verdiend. Ik mis je enorm hard, elke dag meer en meer. En ook al ben je niet in de buurt, ik weet dat je waakt over ons en ons geluk. Mijn engel.
- Mijn vrienden. Jullie steun betekent enorm veel voor mij. Al jullie lieve woorden, jullie stevige schouders en noem maar op. Ze hebben mij door al die moeilijke momenten gehaald. Dank je wel!
- Mijn 'forumvriendjes'. Jullie 'gezaag' en 'gezeur' om eindelijk de site online te brengen, heeft mij er dan uiteindelijk toch toe aangezet om hem zelfs fotoloos online te brengen. Eerder uit onmacht en het eeuwige gezeur dan wat anders, maar kom... hij is er. :D Nee nee, grapje. Ook al zijn jullie letterlijk 'virtuele vrienden', na maanden en maanden (voor sommigen jaren en jaren) bouw je toch een band op. De meesten hebben lief en leed gedeeld, hebben de vele problemen en tegenslagen meegemaakt, maar hebben me toch telkens erdoor gepraat. En daar ben ik jullie eeuwig dankbaar voor. Ook al zijn het 'maar' virtuele vrienden, uiteindelijk is dat geen reden om jullie te vergeten. Jullie zijn verzekerd van een plekje hier.
- Collega's. Mag ik jullie zo noemen nu? Lizet van Lizzies Wonderland, Marjon van the Happy Nappie Shop, Yvon van Storm op Zolder en ik ben er gegarandeerd nog vergeten. Jullie hulp is altijd heel welkom geweest. Hulp op vlak van informatie en materialen staan hierbij voorop, maar ook de steun en moed die ik van jullie kreeg (en krijg), ik zal het niet vergeten.
- Al die anderen... ik ben er ongetwijfeld nog honderden vergeten! Maar natuurlijk horen die er ook bij. Bedankt voor iedereen die onze droom mee heeft helpen verwezenlijken!